8 بهمن 1390

پرخواننده‌ترین مطالب

ویترین خبرنگاران

In english

You’ll find here the english translation of some articles of khabarnegaran.info.

تازه ها

تیتر نخست

استرس؛ بخش جدانشدنی دنیای خبرنگاران

دشواری های یک حرفه

خبرنگاران ایران- آمارها می گویند خبرنگاری و استرس باهم ارتباط دارند. اگر این شغل رتبه نخست مشاغل پراسترس را به دست نیاورد اما قطعا جزو ده شغل پراسترس دنیا معرفی می شود. این درحالی است که خبرنگاری در ایران از نظر استرس با توجه به محدودیت های بیشتر رتبه بالاتری دارد.با گذشت یک ماه از آغاز سال 2012، آمارهای مربوط به سال 2011 به تدریج در حال انتشار است و از جمله این آمارها مربوط به مشاغل بااسترس بالا است که خبرنگاری و عکاسی خبر در بین ده شغل پراسترس قرار گرفته است. اگر در همه جاي دنيا صلح هم باشد، باز براي خبرنگار فرقي نمي‌کند، چون او هميشه در حال راه‌رفتن در ميدان مين است. کار خبرنگار پر از خطر، دلهره و رخدادهاي پيش‌بيني ناپذير است.خبرنگاری و استرس همیشه با یکدیگر ارتباط مستقیم داشته اند اما اینکه یک خبرنگار بتواند راه های جلوگیری از استرس را پیدا کند، می تواند یک خبرنگار بهتر هم باشد . یعنی خبرنگاری که یادگرفته است چگونه با کمترین استرس بر روی میدان مین راه رود.

نیم‌‌نگاه

جامعه شناسی روزنامه نگاری

خبرنگاران ایران-«در جامعه معاصر که اغلب جامعه ارتباطات یا جامعه اطلاع رسانی خوانده می شود، روزنامه نگار به چهره ای اسطوره ای تبدیل شده است .» این جملات در مقدمه کتاب جامعه شناسی روزنامه نگاری اثر اریک نووو دیده می شود .جامعه شناسی روزنامه نگاری ، روزنامه نگاری را به عنوان پدیده ای اجتماعی مورد توجه و بررسی قرار می دهد . در این رشته نسبتا پویا و در عین حال جالب و بحث بر انگیز فقط درباره ی جنبه ها و آثار اجتماعی روزنامه نگاری بحث نمی شود ، بلکه روزنامه نگاری از جهات مختلف از جمله وسایل ارتباط جمعی ، گردانندگان و دست اندرکاران آن ، پیام های ارتباطاتی ، سبک های نگارشی ، مخاطبان ، آثار اجتماعی ارتباطات و جامعه شناسی تاریخی روزنامه نگاری مطالعه می شود .

حرفه؛ خبرنگار

خبرنگار حوزه میراث قرهنگی و مشکلات آنها

گزارش فاجعه كسب و كار ماست

خبرنگاران ایران -خبرنگار حوزه «میراث فرهنگی» عنوانی است که نزدیک یک دهه، بیش از گذشته سر زبان ها افتاد و جای خود را در بین رسانه ها باز کرد . خبرنگارانی که دغدغه میراث های کشور را بیش از دیگران به دوش می کشند و در همین یک دهه منشا جریان های خبری بسیاری در عرصه رسانه ها شدند. باغ های قدیمی تهران، میدان نقش جهان اصفهان، سی و سه پل، پرسپولیس، نقش رستم و ... مکان هایی بودند در این مدت بارها خبرساز شدند و این خبرها توسط خبرنگاران تخصصی این حوزه پیگیری و جریان ساز شد.يك هفته پس از زلزله بم روزنامه نگاري نوشت:« فاجعه كسب و كار ماست.» چون در فاجعه و بحران است كه تنور كار روزنامه نگاران گرم مي شود. اما كار آنها با پايان بحران تمام نمي شود. تازه اول راه است. پيگري وعده هايي كه در فضاي بحران به مردم داده مي شود و پول ها و كمك هايي كه قرار است در اختيار مردم و بازسازي منطقه آسيب زده قرار گيرد و كم كم فراموش مي شود .

رسانه‌عکس

ویژه

  • یادداشت نیکی محجوب به یاد پدر

    محمود محجوب؛ قلم زدن حرفه اش بود

    7 بهمن 1390

    خبرنگاران ایران -نیکی محجوب: از آخرین داستان هایش رویای برکه ی نقره ای بود. رویایی پر از امید به زندگی که در اوج دردهای بیماری نوشته بود. قلم زدن حرفه ی اصلی اش بود. که با استخدام در خبرگزاری پارس شروع شد همان موقع وقتی با ذوق و شوق به جلال آل احمد که از خویشاوندان بود، خبررا داد، پاسخ شنیده بود که "کار قحط بود می خواهی نان دولت را بخوری.." توی ذوقش خورده بود اما هیچوقت نون دولت خور نشد.میدان ارگ و بازار پر بود از خاطرات کودکی و نوجوانی و بعدها هم محل کارش در خبرگزاری. دوره سربازی اش مصادف شد با دوره اول سپاه دانش و گزارش هایش از کمبودهای مردمان محلی که در نزدیکی آبعلی سکنی داشتند و چاپ آن در نشریه سپاه دانش و پیش از آن هم روزنامه های دیواری دوره دبیرستان نوشته های او را در خود داشت.

 

یک روزنامه‌نگار، یک روایت

توفیق به روایت عمران صلاحی

خبرنگاران ایران -عمران صلاحی درجرگه شناخته شده ترین طنزنویسان مطبوعات ایران قرار دارد. صلاحی درباره نحوه آشنایی اش با توفیق می گوید: «کلاس نهم یا دهم بودم. خانه مان در جوادیه بود. آنقدر به مطالعه علاقه داشتم که هر نوشته چاپ شده ای را از روی زمین یا جوی آب یا جاهای دیگر برمی داشتم، خاکش را پاک می کردم و می خواندم. یک روز از توی جوی کنار خیابان «توفیق» را پیدا کردم. البته دو سه ورقش را. آوردم خانه. بعضی صفحات آن پاره شده و مطلبش ناتمام مانده بود. خواندم و خیلی خوشم آمد. توی آن تکه پاره ها، آدرس مجله هم بود. شعری گفته بودم در هجو بچه های جوادیه، از زبان خودشان. اولش اینطور بود: «من بچه جوادیه هستم آی کاکا/ ناراضی اند خلق ز دستم آی کاکا»... کاریکاتوری هم کشیده بودم: درشکه ای در حال رفتن بود و بچه جوادیه پشت آن سوار شده بود و درشکه چی با شلاقش به پشت درشکه می زد تا آن بچه پیاده بشود و او هم بیلاخ نشانش می داد. اینها را به توفیق، به همان آدرسش فرستادم. خب. من که نمی توانستم روزنامه بخرم. مدتی بعد، یک روز دیدم نامه ای به در خانه مان آمده از مجله توفیق. نامه را حسین توفیق برایم فرستاده و نوشته بود: «بچه جوادیه! شعر و کاریکاتورت به دستمان رسید. هر دو را در فلان شماره چاپ کردیم. در بهترین صفحه. عمران صلاحی، کیومرث صابری و منوچهر احترامی، سه طنزنویسی هستند که از حلقه «توفیقی ها » برخاستند و طنز فارسی را بعد از انقلاب محافظت کردند.

دنیای رسانه

صد مقاله ای که هر خبرنگاری باید بخواند/ سوم

20 سوال هر روزنامه‌نگار در مورد نتایج نظرسنجی ها

خبرنگاران ایران: برگزاری انتخابات و انجام نظرسنجی یکی از بهترین، مطئن‌ترین و مستقیم‌ترین راه‌ها برای دستیابی به آراء و عقاید مردم یا یک گروه خاص است. این شیوه‌ها (انتخابات و نظرسنجی) ابزار باارزش و گرانبهایی برای روزنامه‌نگاران به شمار می‌آید؛ زیرا می‌توانند با اتکا به نتایجی که از این طریق به دست می‌آورند اطلاعات قابل استناد و مفیدی را از طریق اخبار، گزارش‌ها و مقالات خود به خواننده و مخاطبانشان منتقل کنند. مطلب پیش رو با طرح 20 سؤال که هر روزنامه‌‌نگاری به عنوان یک ناظر انتخاباتی باید قبل از تهیه گزارش خود از نتیجه آراء بدست آمده بپرسد، سعی دارد بسیاری از ابهاماتی را که ممکن است از دل یک نظرسنجی و انتخابات ایجاد شود را از بین ببرد.

توصیه می‌شود روزنامه‌نگارانی که به دنبال مجموعه‌ای از اعداد قابل استناد از دل نظرسنجی‌ها و انتخابات هستند، پیش از به نگارش درآوردن گزارشهای نهایی از نتیجه انتخابات یا نظرسنجی‌ها حتما همه یا برخی از این مجموعه سوالات را از خود بپرسند و به دنبال جواب درستی برای آنها باشند. طراحی و شیوه نگارش این سوالات طوری انجام شده است تا به روزنامه‌نگاران برای تعمق بیشتر و حرفه‌ای‌تر برای پوشش اخبار و گزارش‌های مربوط به انتخابات و نظرسنجی‌ها کمک تاثیرگذار کند.هدف اصلی از ارائه این سوالات آن است که نظرسنجی و انتخابات واقعی را با شبه-نظرسنجی‌های غیرعلمی که به طرز وسیعی هم پر مخاطب و سرگرم‌کننده هستند اشتباه نگیریم؛ چرا که شبه-نظرسنجی‌های غیرعلمی به هیچ‌وجه نمی‌توانند اطلاعات مورد نیاز برای تهیه یک گزارش جدی را فراهم ‌کند.