صفحه اصلی

خبرنگاران ایران

28 آذر 1388

نیم‌‌نگاه

«صاحبان قلم انتقام محدودیت‌ هایشان را می‌گیرند»

مهدی کروبی، یکی از کاندیداهای معترض است که از چهار سال پیش با خود عهد کرد در این انتخابات نخوابد تا نتیجه دور پیش برایش رقم نخورد. از همان دوره نیز بود که برای خود حزبی تشکیل داد و روزنامه‌ای. اما بعد از انتخابات، هم درهای حزب‌اش را پلمپ کردند و هم روزنامه را تعطیل و روزنامه‌نگاران‌اش را آواره. او یکی از کسانی است که این روزها حرف برای گفتن بسیار دارد؛ اما شورای عالی امنیت از چندی پیش هم چاپ نامش را ممنوع کرد و هم نشر بیانیه‌های اعتراض‌آمیزش را. محدودیت‌های حاکم بر فضای اطلاع‌رسانی در ایران انگیزه‌ای شد برای گفت‌وشنودی با مهدی کروبی، یکی از کاندیداهای «اصلاح‌طلب» و صاحب امتیاز روزنامه اینک توقیف‌شده اعتماد ملی.

دولت و قضا؛ حلقه‌هایی بر گردن مطبوعات

حبس، شلاق، تبعید، محرومیت از فعالیت های اجتماعی و سیاسی، مجازات روزنامه‌نگارانی‌ست که جرم‌شان نوشتن است؛ اما به اتهاماتی از «جنس نقض امنیت ملی» در دادگاه‌های در بسته و بی‌شاهد محاکمه شده‌اند...

همشهری؛ قربانی دعواهای سیاسی

کش و قوس برخوردها و لبه تیغ بران برای روزنامه‌ها، همیشه یک باره به میان کشیده نمی‌شود و تیر خلاص زده نمی‌شود. گاهی حکم آن سیب سرخی را پیدا می‌کند که تا به زمین برسد، هزاران چرخ می‌خورد و هر چرخش هم چقدر جانگیر می‌شود گاهی...

«تیغ مصلحت یا عدالت» در انتظار قاضی مرتضوی

سعید مرتضوی، چهره نام‌آشنایی که روزنامه‌های بسیاری را به قتلگاه برده و رکورد تعطیلی ۱۸ نشریه ظرف دو روز را در پرونده خود دارد، اکنون به عنوان یکی از متهمان کهریزک در کنار احمدرضا رادان، در حال بازجویی است...

«آزادی مطلق» ایران در بند

یکی از اصول کار خبر می‌گوید یک خبر هر چند دروغ، گاه تاثیر بیش‌تری دارد تا تکذیبیه آن. در واقع خبر را شاید گروه زیادی ببینند؛ اما تکذیبیه آن را نه. این سیاستی بود که چند سایت خاص در روزهای پس از انتخابات در پیش گرفتند...

هزار سخنگو هم فایده ندارد

مهدی باقرنژاد: مشکل دولت دهم، ناتوانی در «پاسخگویی» به رسانه‌هاست. دولت در حال حاضر توان «پاسخگویی» به سوالات صریح و روشنی که در جامعه مطرح است را ندارد. مشکل دولت احمدی‌نژاد با چند سخنگو هم حل نمی‌شود.

شمشیر بُران هدفمند سازی یارانه‌ها

دریا امین: اگر حافظه تاریخی ایرانیان دست از فراموشی‌های خاص خود برداشته باشد، به آسانی می‌توان به خاطر آورد که موضوع هدفمند سازی یارانه‌ها برای اقتصاد ما اصلا تازگی ندارد که حالا دولت دهم همه هم و غم خود را برآن گذاشته تا افتخار آن را به نام خود ثبت کند.

نمایشگاه مطبوعات یا نمایشگاه جنون و دروغ؟

پیش از این، جمعه‌ها برای روزنامه‌نگار جماعت، تلخ نبود وقتی که می‌توانست زیر سقف محقر اما گرم تحریریه قلم بزند. این روزها اما روزهای سردی و سرماست. جمعه‌ها بازگشته‌اند. جمعه‌های تلخ و دلگیر. غروب جمعه راهی دیدار از نمایشگاه مطبوعات می‌شوم. غم، رگ‌هایم را می‌فشرد. به خودم پوزخندی می‌زنم: آخر کدام مطبوعات؟ ...

سایه سنگین سیاست بر سرنوشت آموزش و پرورش

شیرزاد عبدللهی: آموزش و ‌پرورش سال تحصیلی جدید را بدون وزیر آغاز کرد. تصمیم احمدی‌نژاد برای سپردن سکان بزرگ‌ترین و پر مساله‌ترین وزارت‌خانه کشور به یک وزیر زن با مخالفت جدی روحانیون محافظه‌کارمواجه شد...

رنگ لبخند بهار، بوی باروت تابستان

بهناز جلالی‌پور: خوشحال است، آن که روبه رو نشسته. من اما دلشوره دارم. نکند بازی تکرار شود. بازی نیست؛ اما ترس شکست است. خاتمی، بزرگی‌ای دارد که یادآوری‌اش حافظه دیرهنگام نمی‌خواهد؛ اما میرحسین خیلی دور است...

روزنامه نگاری؛ این نام پر طمطراق

دریا امین: قلم به دست گرفتن و روزنامه‌نگار شدن برای خیلی از آدم‌ها در ایران‌، مثل من، اتفاق بزرگی به شمار می‌آید. بزرگ نه برای آن‌که بخواهی بگویی کسی هستی، نه، به جهت آن‌که هر نادیده و نا شنیده‌ای را درزندگی تجربه می‌کنی...

به احترام مخاطب

اسد وفاپیشه: نبود امنیت شغلی باعث شکل‌گیری روزنامه‌نگاری بزدلانه شده و روزنامه‌نگاری منتقد را مضمحل ساخته است. اضمحلال روزنامه نگاری با طعم و بوی انتقاد نه تنها نگارنده که حتی مدیر مسئول و سردبیر را دچار سردرگمی می‌کند، چه برسد به مخاطب!